Kazanda Oksijen
Yanlış mekanik veya kimyasal gazsızlaştırma uygulamaları neticesinde, oksijen besi suyu içinde kazana girer. Büyük miktarı üretilen buhar ile atılırken, kalan oksijen kazan metaline saldıracaktır. Sudaki oksijen, çukurcuklar oluşturur. Suyun içindeki amonyak, özellikle oksijen mevcudiyetinde bakır ve bakır taşıyan alaşımlara saldırır. Sonuç olarak ortaya çıkan korozyon, ısı transfer yüzeylerinde depozitlere neden olarak, kazan verimini ve güvenilirliğini azaltır.
Oksijen, sıcak suda bulunması halinde oldukça koroziftir. Küçük konsantrasyonları dahi ciddi problemlere sebep olur. Korozyon neticesinde ortaya çıkan demir oksitler, kazanda demir depozitleri oluşturur. Oksijen korozyonu belli bir noktada lokal olabileceği gibi geniş bir alanı da kaplayabilir. Oksijen korozyonu, aşağıdaki reaksiyonlarla açıklanabilinecek bir elektrokimyasal prosesdir.
Anodik Reaksiyon Fe → Fe+2 + 2e–
Katodik Reaksiyon ½ O2 + H2O + 2e– → 2 OH–
Toplam Fe+2 + 2 OH– → Fe(OH)2
Bu reaksiyonda, sıcaklık yükselmesinin sağladığı yeterli ilave enerji, metal yüzeylerdeki reaksiyonu hızlandırarak ani ve ciddi korozyona sebep olur.
Herhangi bir sistemdeki kabul edilebilir çözünmüş oksijen seviyesi, birçok faktöre bağlıdır. Bunlar; besi suyu sıcaklığı, pH, debi, çözünmüş katı miktarı, sistem metalürjisi ve fiziksel şartlarıdır. Genel olarak takviye suyundaki limit oksijen miktarı 0,10 mg/L olarak belirlenerek başlanabilir.
Oksijen korozyonuna karşı komple bir koruma için, oksijen tutucu bir kimyasal ile mekanik gazsızlaştırma önerilir. Membran kontaktörler de uygulanabilir.
Referanslar
“Water treatment handbook” vol. 1-2, Degremont, 1991
“Industrial water conditioning”, BeltsDearborn, 1991
